Historia Labskiej boudy

Początki schroniska Labska bouda sięgają do roku 1830, kiedy przedsiębiorcza kobieta, niejaka die Blasse postawiła w tym miejscu niewielką budkę z kamieni, kory i chrustu, w której sprzedawała kozi ser, mleko oraz gorzałkę.

Późniejsi właściciele, rodziny Devátá i Širová z Rokitnicy nad Jizerou prymitywną budkę przebudowali, aby mogli gościć turystów.

W latach 1878-1879 hrabia Jan Harrach obiekt przekształcił w schronisko z prawdziwego zdarzenia a w następnej dekadzie 1888-1889 zostało ono jeszcze rozbudowane. W 1904 roku hrabia założył tu pierwszy rezerwat przyrody w Karkonoszach. Labska bouda była bardzo popularna, goście chwalili sobie kuchnię regionalną, szczególnie kiselo karkonoskie, knedliki ze skwarkami i kapustą oraz chleb pieczony w obiekcie.

W okresie Świąt Wielkanocnych 24 marca 1913 roku w okolicach Złote wzgórze( Zlaté návrší) i schroniska Labska bouda odbyły się międzynarodowe zawody w biegu na nartach na 50 km. Zawody wypukły podczas przepięknej pogody (zawodnicy wybiegli lekko odziani), która zmieniła się w piekło i z tego powodu musiały być one odwołane. Wszystkich zawodników udało się zatrzymać, oprócz Bohumila Hanče, któremu na pomoc pojechał jego przyjaciel, narciarz Václav Vrbata. Kolegę odnalazł wyczerpanego i zmarzniętego, oddał mu górną część swojego ubrania, ale niestety obaj w burzy śniegowej zginęli. Václava Vrbata odnaleziono zamarzniętego w miejscu dzisiejszej mogiły na wzgórzu Vrbaty(Vrbatové navrší), Bohuslava Hanče odnaleziono przechłodzonego bez znamion życia w miejscu dzisiejszego pomnika poświęconego Hančowi, niedaleko wodospadu Panczawy(Pančavský vodopád). Bohuslav Hanče skonał w schronisku Labska bouda.

W 1934 roku właścicielem został Bedřich Hloušek, wielki miłośnik gór i patriota, który podczas II. wojny światowej został aresztowany przez gestapo. Później obiekt przejął Josef Zapadlo a 6 listopada 1965 roku schronisko spłonęło w wyniku nieostrożnego obchodzenia się z lampą naftową przez rzemieślników.

Dnia 12.06.1969 roku położono kamień pod odbudowę nowego, w nowoczesnym stylu pojętego dziewięciopiętrowego żelazobetonowego panelowego obiektu, który był uroczyście otwarty 15 listopada 1975 roku. Projektantem był architekt Zdeněk Říhák. Obiekt umieszczony jest na stoku – wejście główne znajduje się w poziomie najwyższego piętra. Hotel posiada 120 miejsc noclegowych w 79 pokojach. Mieszczą się tu między innymi dwie restauracje.

Do 1996 r. obiekt był państwowy i zarządzany przez Karkonoskie hotele. W październiku 1996 roku w ramach wielkiej prywatyzacji Labska bouda była sprzedana prywatnemu właścicielowi. Po generalnym remoncie 1998 – 2004 została ponownie otwarta dla turystów.

Od września 2012 roku obiekt zarządza spółka AEZZ s.a., która zarówno jest właścicielem i zarządcą Lucni boudy. Podobnie jak Lucni bouda, która ostatnio przechodzi wielkim rozkwitem, tak Labska bouda będzie stopniowo rekonstruowana do stanu, który nie tylko upiększy jej wygląd, ale zaoferuje turystom lepsze zakwaterowanie i nowe możliwości do wypoczynku w pięknej części szczytów Karkonoszy.